Haiku (40) Krassen op het hemelrood

Zoals deze zomer maar niet wil, zo wilden deze vier haiku ook maar niet. Hoeveel verschillende versies ik maakte en weer afwees weet ik niet meer; telkens was er iets dat me niet beviel. Dan denk je dat je zo’n uiterst kort gedicht, in één ademtocht te lezen, ook in diezelfde ademtocht op papier kunt zetten – noem het een moment van inspiratie, een plotseling inzicht, een opwelling – maar soms lukt het niet. Soms wil het niet. Het beeld is er wel, de flits van herkenning, maar de woorden stokken, weigeren te komen. En dan is het zoeken, wachten. Loslaten en weer oppakken als de tijd er is. Maar wanneer is die er? Nu, misschien.

Stromende regen!
fladderend om zijn schouders,
‘n klaproosrode jas

avondzon – wie hoort,
gekluisterd door de kruisspin,
‘t klagen van de vlieg?

boomtakken trekken
krassen op het hemelrood –
de avond verdiept

door scherven maanlicht
op het water – in een flits! –
schichtig, een vleermuis

© Ben Joosten 2021

Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s