Toast en vonken

Het beleggen van toast

Neem nu leverpastei.
Je ziet het niet meteen; voor je het weet heb je het deksel al opgetild, je inspecteert kleur en substantie en alles lijkt in orde; maar dan ontdek je dat het allemaal niet meer is dan toneelspel.
De leverpastei acteert zijn eetbaarheid en zijn pastei-zijn met volle overtuiging – maar het is klatergoud. Je hoeft je neus maar even in de pot te steken om de farce volledig te doorzien.
Met marmelade ligt het anders; daarover misschien later.

 

Mijn kleine wereld

Eerst is er de geur, dan het herinneren.
Achter het huis lag de werkplaats, opa’s wereld. Het rook daar naar vochtige tuinaarde, pasgeteerd hout, schaafsel; geboortegrond van poppenhuizen, modelschepen, paarden op wieltjes. Soms, op dagen dat het heeft geregend, ben ik weer in die werkplaats en zie ik hem een beitel scherpen – hier, draai jij de slijpsteen maar, en ik pak huiverend van geluk de ijzeren slinger en draai zo hard als ik kan, zo hard dat de vonken springen.

©Ben Joosten 2018

Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s