Wij, stipjes

Twee nieuwe zeer korte verhalen. Tachtig woorden, niet meer, niet minder. Voor de liefhebbers.

Horticulturele overpeinzing

Frambozen zijn rijp wanneer ze van helderrood roze kleuren. Dat doen ze elk op hun eigen tijd. Tijdens het plukken werd ik enigszins gehinderd door een hommel die wat rondscharrelde in het vingerhoedskruid, maar blijkbaar hinderde ik hem niet in het minst.
Muggen en wespen kan ik niet uitstaan; ze zijn mij vijandig gezind en ik hen. Voor hommels en frambozen daarentegen heb ik sympathie. We zijn gelijkgestemde zielen in ons kleine universum; gemoedelijke wezens die elkaar de ruimte gunnen.

Geboorte van de zeeman

Omgekeerd wordt de tafel een boot; de wereld staat op zijn kop. De vloer: de zee. De jongen: de kapitein. De tafelpoten zijn afwisselend mast, reling, schoorsteen.
Waarheen de reis gaat, dat weet alleen de jongen. Hij weet nog niets van kaarten, maar toch heeft hij er een in zijn gedachten, met onbekende kusten en avonturen en hij en zijn boot zijn op die kaart nog minder dan een stipje.
Laat het dreigen, stormen! – wij houden moedig stand, wij, stipjes.

© Ben Joosten 2018

Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s