Haiku (28)

Het is de geur, meer dan de regen zelf. Parapluloos loop ik huiswaarts, de kraag van mijn jas omhoog geslagen, de straten druipend van gestaag neervallende regen. Totdat mijn weg langs een met groen overwoekerde tuinmuur voert en de geur van hout en nat gebladerte plotseling oude herinneringen wakker roept. En later, thuis, terwijl de wind tegen het venster slaat, droog ik mijn haren en drink thee, en denk terug aan regens van vroeger.

 

“wat werden we nat!”
– regens van lang geleden,
goed voor een glimlach

 

scharrelend tussen
vuilniszakken, stromende
regen – twee eksters

 

zijn nieuwe laarzen
stampen elke waterplas
aan duizend stukken

 

door regensporen
vuurrood op mijn vensterruit:
ondergaande zon

© Ben Joosten 2016

Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s