Haiku (22)

Het bankje staat met zijn rug naar het uitzicht. Dus kijk ik naar de straat, de lage zon die weerkaatst in de plassen, de wandelaars die zich voorzichtig zonder paraplu en jas naar buiten wagen. Het regent niet meer! Zonder het te zien voel ik hoe de hemel langzaam verkleurt naar avond.

 

een late zon kleurt
de wolken paars – wat zeur ik
dan over muggen?

 

tegen het loodgrijs
van de hemel, uitzwermend,
spatten zwart – spreeuwen

 

een glinstering van
waterdruppels op een blad –
het is de wind maar

 

in de valavond
geluid van stemmen horen
over het water

© Ben Joosten 2015

Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s