Haiku (19)

Sabi is een begrip uit de Japanse esthetica dat misschien wel het beste het wezen van haiku samenvat. Een letterlijke betekenis is er niet voor te geven; de ene vertaling spreekt de andere tegen; het woord is een paradox. “Waar geen sabi is, is droefheid”, zou de grote haikudichter Basho hebben gezegd. Sabi laat de schoonheid zien van het vergankelijke, het waardeloze en het onvolmaakte. En de eenzaamheid natuurlijk, ook zo’n betekenis. De eenzaamheid van een leeg station in de regen.

Vier haiku over treinen en spoorlijnen, geschreven in 1989 en 2014.

 

de glimmende rails:
niets anders lijkt vrolijk, op
dit lege station

 

tussen puin en roest
langs de verlaten spoorlijn
vuurrode klaproos

 

morgen ligt het land
hier net zo stil – maar zit ik
niet in deze trein

 

alleen de wijzers
van de klok bewegen hier,
op dit station

© Ben Joosten 2014

Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s