Haiku (18)

Over het Niets heeft al menig filosoof zich het hoofd gebroken. Ik zal erover zwijgen. Het Niets is mij te absoluut, te groot – ik beperk mij liever tot het kleine, het onbelangrijke, het bijna-niets; en constateer dan dat daarover al genoeg te zeggen valt.
Vier haiku, waarvan er een nieuw is en de drie overige geschreven zijn in respectievelijk 1989, 1989 en 1990.

 

zo heel doodgewoon,
een formica tafeltje
met koffiekringen

 

hier woont niemand meer:
glasloze ramen kijken
uit over distels

 

tussen de pijlers
van de brug ving ik nog net,
bloedrood, de zon

 

op kousevoeten
zo zachtjes, glijdt deze dag
voorbij, met niets doen

© Ben Joosten 2014

Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s