Haiku (17)

Vier haiku waarin geen sneeuwvlok naar beneden valt, en toch verbeelden ze de winter misschien net iets welsprekender dan wanneer ze wel met sneeuw en ijs zouden vol staan. Mist, regen, avondrood, de roep van ganzen – de kou, de leegte en de kale takken mag de lezer er zelf bij denken. Ze werden geschreven tussen 1989 en 1991, in twee verschillende winters.

 

ik en die boomstam –
en in de mist rondom ons
de hele wereld

 

vannacht hoorde ik
de ganzen overtrekken
– bijna lente

 

kijk, die avondlucht
boven de haven, zo woest:
Götterdämmerung

 

regenwater vormt
een plasje bij de voordeur
eindelijk weer thuis

 

©Ben Joosten 2014

Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s