Haiku (15)

Voordat tenslotte alle bladeren gevallen zijn, nog een laatste selectie herfsthaiku. Licht van toon, zoals het hoort, met niet meer dan een vermoeden van melancholie, opgeroepen door een handjevol terloopse observaties. Althans, zo was de bedoeling.
Ze zijn geschreven tussen 1989 en 1999.

 

door het open raam
speelt de herfstwind achteloos
met de gordijnen

 

ik schreef je zoveel
brieven – nog schijnt de herfstzon op
mijn lege deurmat

 

onder de schommel
woekert nu het onkruid: de
kleine meid werd groot

 

dorre bladeren
maar het verlangen sterft niet
– de nachten lengen

© Ben Joosten 2013

Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s