Zeefruit en overspel

Twee nieuwe tachtigwoordenverhalen. Het eerste is, opnieuw, een jeugdherinnering. Op de een of andere manier leent het formaat zich daar uitstekend voor. Maar ook voor fictie zijn soms maar weinig woorden nodig, getuige het tweede verhaal, dat me overigens inviel toen ik nog wat zat te lezen voor het slapen gaan.

 

Kinkhoorns

Bij eb kon je ze vinden, zei opa.
Terwijl hij toekeek zat ik op mijn hurken aan het havenhoofd en viste met mijn smalle jongensvingers in het wier tussen de keien.
De buit ging in een zakdoek mee naar huis.
Ik weet nog hoe hij de schelpen kookte in een pannetje. En hoe hij keek toen hij me voordeed hoe je ze eruit moest peuteren, met een kromgebogen speld.
Hij at ze met zout en citroen. Ik, lafaard, durfde niet.

 

Betrapt

Dat het juist hem moest overkomen.
Van iedereen die ook wel eens zonder te kijken de straat oversteekt, zich in een visgraat verslikt of het liefdesspel bedrijft met andermans vrouw.
Uitgerekend hem!
Zomaar plotseling die grote ogen die ze opzette, alsof ze iets zag dat niet in de planning stond, dat buiten de waard was gerekend – maar ja, te laat natuurlijk.
Hij, van alle mensen, met de punt van een mes tussen zijn ribben; en nog niet eens klaargekomen ook.
.

© Ben Joosten 2013

Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s