Faunen en fuga’s

Twee pas voltooide 80 woorden verhalen. Het genre begint me te interesseren, misschien schrijf ik er nog wel een paar…

Après-midi d’un faune

Door de spijlen van het hek heen kijkt hij elke dag naar waar ze ligt.
Zijn ogen observeren elk detail, elke beweging, zoals bv. nu die lichte trilling van haar been die zich helemaal voortzet tot in die verrukkelijke twee rondingen in het hemelsblauwe broekje.
Hij zou niets liever dan dat goddelijke lichaam tegen zijn granieten torso drukken, voelen hoe haar hart wild in haar borst tekeer gaat.
Niets liever. Stokstijf op zijn sokkel staat de bosgod en wacht, ademloos.

 

Die Kunst der Fuge

Dat denk ik als ik aan haar denk: die kamer met het hoge plafond en de stereo die fuga’s van Bach afspeelde. Zij in die kamer. De muziek die tot in het trappenhuis weergalmde. Fuga’s van Bach, het gestucte plafond, haar lege ogen – daaraan denk ik.
Later hoorde ik pas wat er later gebeurde: dat ze, misschien om wat die lege ogen zagen, een scheermes had genomen.
Die dag kleurde de kamer tot aan het plafond met rozen van bloed.

© Ben Joosten 2013

Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s