Haiku (10)

Het bloeien van één roos heeft voor de haikudichter net zoveel belang als de complete werken van Kant en Hegel voor de filosoof – waarmee ik de een noch de ander overigens wil diskwalificeren. Het verklaart hooguit waarom de dichter van de twee het minst aantal woorden nodig heeft.

Andermaal een viertal lentehaiku, de oudste uit 1989, de jongste uit 2013.

 

als kathedralen
hoog in de lentelucht:
wolken op zondag

 

hij laat zijn vlieger
nog wat hoger stijgen – daar!
de zon gevangen

 

vandaag scheen de zon –
mijn wintersokken was ik
voor de laatste maal

 

volle lentemaan
na de regen; en binnen
zit ik, bij lamplicht

 

© Ben Joosten 2013

Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s