haiku (5)

Als weemoed en vergankelijkheid overheersen in het kleurenpalet van de haikudichter, dan zijn daar toch ook altijd, als contrapunt, die paar lichte toetsen die, mits op de juiste plaatsen aangebracht, het somberste schilderij op kunnen fleuren.

Daarom, op deze grens van winter en lente, een aantal haiku met als onderwerp dieren en meisjes. Ze zijn geschreven tussen 1989 en 1992.

 

de middag is om –
een laan vol vogelstemmen
helemaal tot thuis

plotseling, een glimp
van paars in de stille straat:
meisje met hoepel

in het laatste licht
vliegt de schaduw van een vogel
door mijn kamer

zich niet bewust hoe
ik haar met mijn ogen streel
streelt zij het katje

© Ben Joosten 2013

Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s