Mimicri

De zee is hier altijd lauw.

Geen eb, geen vloed; het water kabbelt onverschillig langs de boulevard.

Zij heeft haar zonnebril afgezet en kijkt hem van onder haar wimpers aan. “Wanneer hou je eens op met die spelletjes?”

“Als jij stopt met aan mijn kop te zeuren”, antwoordt hij.

Hij kijkt naar de fletsblauwe muur van het terras en denkt: ons huwelijk begint de kleur en de smaak van de omgeving aan te nemen.

Passieloos maken zij elkaar volkomen af.

80 woorden verhaal, ongepubliceerd. © 2012 Ben Joosten

Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s