Haiku (2)

Mono no aware, “de droefheid der dingen”, zo betitelt de klassieke Japanse poëtica het spanningsveld tussen schoonheid en vergankelijkheid. Misschien gaat alle poëzie wel in meer of mindere mate over de verhouding tussen deze twee begrippen, maar het geldt in elk geval voor de haiku.

Daarom, en omdat vandaag de zomer eindigde, volgt hier een aantal haiku over de herfst. De oudste is uit 1985, de meest recente uit 1990.

deze herfstdag schrijft
arabesken in de lucht:
avondrood met kraaien

ik schreef je zoveel
brieven – nog schijnt de herfstzon op
mijn lege deurmat

een hele struik vol
ongeplukte bramen –
zo’n dag was het

zomaar wat schoppen
in opgewaaide bladeren
– maandagochtend

hoeveel bladeren
er ook vallen; er vielen
nog veel meer woorden

Ongepubliceerd. © 2012 Ben Joosten

Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized en getagged met , , , , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s